Thomas van IJssalon Daisy’s Veenendaal: ‘Ik ben Wouter Kolff nog altijd heel dankbaar!’

Door Kelly van Straten,
Indebuurt.bl/Veenendaal

Veenendaal - Van maart tot en met oktober werkt hij tachtig uur in de week. Thomas Lijten (21) opende op 17-jarige leeftijd IJssalon Daisy’s en was daarmee de jongste ondernemer van Veenendaal. “De jongste ijsbaas van Nederland”, vertelt hij jaren later nog vol trots. Sinds deze week is de vitrine weer gevuld met een regenboog aan ijs. “Laat het mooie weer maar komen!”

Thomas neemt plaats aan een van de stoelen in zijn ijssalon tegenover stadsstrand Landjepik. Boven hem hangen allerlei fotolijsten, krantenartikelen en prijzen. “Mijn wall of fame”, zegt hij met een glimlach op zijn gezicht. Hij pakt een van zijn favorieten van de plank: een award waarop ‘Young Creators’ staat. Een (online) community voor ambitieuze jongeren, die Thomas naar eigen zeggen bijzonder heeft gestimuleerd in het ondernemerschap. “In 2016 opende ik mijn eigen ijssalon. Een jaar later werd ik uit meer dan 30.000 jonge ondernemers verkozen tot Young Creator van het jaar.”

Aanloop

Het startschot van succes was gegeven, maar de aanloop ging een stuk minder vlekkeloos. De Algemene Plaatselijke Verordening (APV) hield hem tegen. Om een horecazaak te openen, moet je volgens de wet 21 jaar zijn. Op die leeftijd mag je je gasten alcohol schenken. Je begrijpt: de destijds 17-jarige Thomas kwam niet in aanmerking voor een horecaonderneming.

Burgemeester

Maar daar liet hij het niet bij zitten. “Ik schenk geen alcohol, ik verkoop ijs”, was zijn beklag. Na een oproep op de Facebookpagina van Young Creators kwam Thomas in contact met Wouter Kolff, oud-burgemeester van Veenendaal. Kolff gaf de jonge ondernemer het voordeel van de twijfel en regelde dat hij een vergunning kreeg. Zijn voorstel: de 17-jarige Veenendaler mag een horecazaak openen, maar geen alcohol schenken. “Ik ben Wouter nog altijd heel dankbaar!”

Met goedkeuring van de gemeente, eigen spaargeld en een lening bij zijn ouders – een zakelijke rekening kreeg hij niet vanwege zijn leeftijd – stak hij de sleutel in zijn eigen ijssalon. “De machineleverancier, oprichter van Bernardo’s en Puro in Ede, zette hier een ijsmachine neer. Hij zei: betaal maar terug als je geld hebt.”

Trots

Nu, vier zomers later, blikt hij nog steeds vol trots terug op die periode. “Ik wilde een kunstopleiding volgen, maar werd niet ingeloot. Daar baalde ik flink van, maar daar denk ik tegenwoordig heel anders over. Ik heb geen studieschuld, maar vermogen opgebouwd. Ik heb een huis in Veenendaal gekocht en een auto.” Hij grijnst. “Eerder fietste ik altijd van Ede naar Veenendaal; ik had nog geen rijbewijs.”

Maar voor die kostbare bezitten moet hij wel hard werken. “Van maandag tot en met zondag, tachtig uur per week. Zeker in het hoogseizoen.” En dat heeft ook invloed op zijn sociale leven. “Mijn salon ís mijn sociale leven. Als ik jarig ben, vier ik het met vrienden, familie en klanten op het terras, want ik kan hier in de zomer niet weg.”

Anekdotes

Het ondernemerschap levert ook leuke anekdotes en vriendschappen op. “Mijn tweede oma, zo noem ik Antoinette altijd, komt hier drie keer in de week cappuccino drinken. Of we eten samen een broodje in mijn pauze. Als ze binnenkomt, vraagt ze altijd naar mij, naar haar kleinzoon.” Andere klanten komen kijken naar de nieuwe planten in de zaak of nodigen hem uit voor een etentje bij hen thuis. “Sommigen komen vanuit Amsterdam naar Veenendaal. Voor mijn ijs!”

Deze zomer hoopt hij weer op bekende en onbekende gezichten in zijn ijssalon. “Het wordt een onrustig zomer door de werkzaamheden aan het stadsstrand. Maar we hebben plannen om het plein met het EK voetbal kindvriendelijk te maken. Je moet na al die jaren wel creatief blijven!”

Dit artikel komt van indebuurt.nl/veenendaal. Meer inspirerende verhalen over Veenendaal lezen? Ga dan naar de site.